Met de boot naar Tanger vanuit Tarifa

Als je met de auto naar Marokko gaat, begint de reis eigenlijk al lang voordat je eindelijk die  boot op rijdt. Wij vertrokken vanuit Nederland richting Zuid-Spanje en maakten er meteen maar een kleine roadtrip van. In één ruk naar Tarifa rijden kan natuurlijk, maar gezellig wordt het daar niet echt van. Dus deden we het rustig aan, met een paar overnachtingen in Spanje onderweg.

Dat vond ik achteraf eigenlijk heel fijn. Je bent dan niet alleen maar bezig met kilometers maken, maar komt langzaam in de vakantie mood. Eerst de lange stukken door Frankrijk, daarna Spanje in, waar het licht en het landschap meteen anders worden. Onderweg stop je voor lekkere koffie, tank je nog een keer, zoek je ’s avonds iets simpels te eten en de volgende ochtend gaat alles weer de auto in. Niet heel romantisch misschien, maar het is een ervaring op zich.

Richting Tarifa

Hoe dichter we bij het zuiden kwamen, hoe meer het begon te kriebelen. Andalusië heeft toch iets bijzonders. Droge heuvels, witte dorpen, veel wind en op een gegeven moment die borden richting Tarifa. Dan voelt ht reizen door Marokko ineens niet meer als een droom, maar als iets wat echt bijna gaat gebeuren.

Tarifa zelf heeft ook al zo’n tussen-in-gevoel. Je bent nog in Spanje, maar Afrika ligt letterlijk aan de overkant. Op heldere dagen kun je Marokko gewoon zien liggen. Dat blijft bijzonder, hoe dichtbij het eigenlijk is.

Bij de haven is het vooral praktisch. Auto’s in rijen, mensen met papieren in hun hand, families die nog snel iets uit de kofferbak pakken, gillende kinderen die ongeduldig worden, en iedereen kijkt een beetje of hij wel in de goede rij staat. Het is niet echt een glamour trip, maar wel leuk om naar te kijken en mee te maken

De boot op

Zodra je dan eindelijk de boot op rijdt, valt er toch een soort rust over je heen. De auto staat beneden, je spullen liggen waar ze liggen, en voor even hoef je niets. Alleen wachten tot je aan de overkant bent.

Buiten op het dek is het het fijnst. De wind staat er meestal goed op, dus je haar zit binnen twee minuten nergens meer naar, maar wat maakt het uit. Je kijkt naar de zee, naar de kust die langzaam achter je verdwijnt en naar alle mensen om je heen. Sommigen maken foto’s, anderen zitten met koffie, kinderen hangen over de reling en er zijn altijd mensen die duidelijk vaker met deze boot gaan en precies weten hoe alles werkt.

De overtocht is niet lang, maar hij voelt wel als een echt moment in de reis. Je verlaat Europa en vaart naar Marokko. Dat klinkt misschien wat groot, maar zo voelt het stiekem toch een beetje. Niet dramatisch of zo maar gewoon bijzonder.

Aankomen in Tanger

En dan komt Tanger langzaam dichterbij. Eerst zie je alleen de kustlijn, daarna steeds meer gebouwen, de haven, de drukte. Op de boot begint iedereen dan ook weer in beweging te komen. Tassen worden gepakt, telefoons verdwijnen in zakken, kinderen worden bij elkaar geroepen en beneden bij de auto’s wil natuurlijk iedereen tegelijk weg.

Tanger is voor ons het beginpunt van de reis door Marokko. Vanaf hier willen we verder het land in. Eerst de stad zelf even voelen, met de medina, de boulevard, de theehuizen en de eerste echte Marokkaanse maaltijd van de reis. Daarna trekken we verder.

Op de planning staan in ieder geval plekken waar ik al heel lang foto’s van wil maken: de blauwe straatjes van Chefchaouen, de oude medina van Fès, misschien een stuk richting de Atlas, en natuurlijk Marrakech met haar drukte, kleuren en markten. Maar ook juist de dingen onderweg vind ik leuk. Een simpel restaurantje langs de weg, een kraampje met sinaasappels, een dorp waar je eigenlijk alleen maar stopt omdat het licht zo mooi valt.

Waarom met de auto?

Met de auto naar Marokko reizen is niet de snelste manier, maar dat is juist de charme. Je neemt meer mee, letterlijk en figuurlijk. Je ziet de route veranderen, je stopt waar je wilt en je hebt in Marokko meteen je eigen vervoer. Zeker als je meer wilt zien dan alleen één stad, is dat heerlijk.

Natuurlijk moet je een beetje geduld hebben. Lange stukken rijden, tolwegen, hotels onderweg, wachten bij de boot, papieren bij de hand houden. Het hoort er allemaal bij. Maar als je dan eenmaal op dat dek staat, met Spanje achter je en Tanger voor je, dan ben je het meeste ”leed” alweer vergeten.

Dan denk je vooral: ja, nu begint het echt. VAKANTIE!!!